jukebox, η ποίηση στο τραγούδι

Δευτέρα, 9 Ιουνίου 2008

14 ~ Διονύσης Καψάλης (1952)

Ακούτε: Μέρες αργίας

από τα Διάφανα Κρίνα
σε ποίηση Διονύση Καψάλη


(cd: Διάφανα Κρίνα, Έγινε η απώλεια, συνήθειά μας)


Ξέρω πως θα 'ρθει και δεν θα 'μαι όπως είμαι
να τον δεχτώ με το καλύτερο παλτό μου
μήτε σκυμμένος στις σελίδες κάποιου τόμου
εκεί που υψώνομαι να μάθω ότι κείμαι.

Δεν θα προσεύχομαι σε σύμπαν που θαμπώνει
δεν θα ρωτήσω αναιδώς πού το κεντρί σου
γονιός δεν θα 'ναι να μου πει "σήκω και ντύσου
καιρός να ζήσουμε παιδί μου ξημερώνει"!

Θα 'ρθει την ώρα που σπαράσσεται το φως μου
κι εκλιπαρώ φανατικά λίγη γαλήνη
θα 'ρθει σαν πύρινο παράγγελμα που λύνει
όρους ζωής και την αδρή χαρά του κόσμου

Δεν θα μαζεύει ουρανό για να με πλύνει
δεν θα κρατά βασιλικό ή φύλλα δυόσμου
θα 'ρθει την ώρα που σπαράσσεται το φως μου
θα 'ρθει την ώρα που σπαράσσεται το φως μου.





uploader: ChaossHellas



uploader: sssSTATUSsss

Ετικέτες ,

posted by Κατερίνα Στρατηγοπούλου-Μ. at 9.6.08

0 Comments:

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home