jukebox, η ποίηση στο τραγούδι

Πέμπτη 8 Ιανουαρίου 2009

54~ Κωστής Παλαμάς (1859-1943)

Ακούτε: Το ταξίδι

του Σταμάτη Κραουνάκη
σε ποίηση Κωστή Παλαμά


με τον Σταμάτη Κραουνάκη

(cd: Δεν ξέρω παρά να τραγουδώ, 19 συνθέτες μελοποιούν Κωστή Παλαμά)


Μου σφίγγει ο καϋμός, σα θηλειά το λαιμό
Και μεσ' 'ς την καρδιά με δαγκώνει σα φείδι
Παράξενο θέλω ν' αρχίσω ταξείδι
Χωρίς, μα χωρίς τελειωμό

Το δρόμο μ' αργά να τραβώ, να τραβώ
Αλλά πουθενά και ποτέ να μη στέκω,
Ψυχή να μη βρίσκω, ή πάντα να μπλέκω
Με κόσμο τυφλό και βουβό

Να νοιώθω τριγύρω πλατειά ερημιά
Κλεισμένα τα σπίτια, τα τζάκια σβυσμένα
Ψηλά να μη φέγγη αστέρι κανένα
Και κάτου γυναίκα καμμιά

Αι! Ίσως σε τέτοιο ταξείδι αν βρεθώ
Ατέλειωτο, έρμο, 'ς αγνώριστη χώρα
Δε θάχω περίσσια λαχτάρα σαν τώρα
Αγάπη, από σε να χαθώ!





uploader: Kirkh70

Ετικέτες ,

posted by Κατερίνα Στρατηγοπούλου-Μ. at 8.1.09 0 comments

Σάββατο 12 Ιουλίου 2008

22 ~ Ευριπίδης (480-406 π.Χ.)

Ακούτε: Του έρωτα μέγα κακό

του Σταμάτη Κραουνάκη
από τη Μήδεια του Ευριπίδη
σε μετάφραση Γιώργου Χειμωνά

με την Έλλη Πασπαλά


(cd: Σταμάτης Κραουνάκης, Όταν έρχονται οι φίλοι μου)


Tου έρωτα μέγα κακό
σπαράζεις τους ανθρώπους
Με ματωμένους κόπους
αυτοί που αγάπησαν
ξεχνούν...
αυτοί που αγάπησαν πενθούν
για όλη τους τη ζωή.

Αχ Δέσποινά μου παρακαλώ
το βέλος σου που είναι χρυσό
- λυπήσου με, και ποτέ μη
μου σημαδέψει την ψυχή.
Με τη βαμμένη την αιχμή
στον πόθο βαφτισμένη.

Ας είναι ευλογημένη
η σωφροσύνη των θεών
- που με κρατεί, αυτόν
που αγαπώ μην τον
πληγώσω
Ω εσύ ξόρκι των ερώτων
των κρυφών
από στάχτη παρθένων
εραστών
φύλαγέ με, ποτέ
έρωτα
μη νοιώσω

Το ξέρω καλά μη μου
το λες σε είδα
δεν έχεις πόλη ούτε πατρίδα
- δεν έχεις φίλο για να γιάνει
στην δυστυχία σου να σκύψει
με φροντίδα.

Κι αν η κατάρα πιάνει -
τέτοιο κακό να πάθει
όποιος στο πλάι μου
μ' αγάπη δεν εστάθη.

Ετικέτες ,

posted by Κατερίνα Στρατηγοπούλου-Μ. at 12.7.08 0 comments

Πέμπτη 1 Μαΐου 2008

5 ~ Γιώργος Μακρής

Ακούτε: Εραστές

του Σταμάτη Κραουνάκη
σε ποίηση Γιώργου Μακρή


με την Ερωφίλη, τη Νατάσσα Μποφίλιου & την Ρίτα Αντωνοπούλου

(cd: Σταμάτης Κραουνάκης, Πεθαίνοντας στην Αθήνα)


Πέρασαν οι ώρες τους γοργά
και φύγανε οι εραστές θλιμμένοι
με βήματα επίσημα κι αργά
και καμπαρντίνα κουμπωμένη.

Και λυπηθήκαμε τους εραστές
με το μικρό στον τόπο πήγαινε-έλα τους
να ονειρεύονται αγκαλιές ζεστές
σκαλίζοντας τη γη με την ομπρέλα τους


...το ακούτε και με τον συνθέτη

Ετικέτες

posted by Κατερίνα Στρατηγοπούλου-Μ. at 1.5.08 0 comments