jukebox, η ποίηση στο τραγούδι

Τρίτη 13 Μαρτίου 2012

189 ~ Θοδωρής Γκόνης (1956)

Ακούτε: Ιζαμπώ

του Νίκου Ξυδάκη
σε ποίηση Θοδωρή Γκόνη


με την Ελευθερία Αρβανιτάκη

album: Νίκος Ξυδάκης-Θοδωρής Γκόνης, Το μέλι των γκρεμών (1994)


Την Ισαβέλλα ο άνεμος τη βάφτισε Ιζαμπώ
κι εγώ με τα μετάξια της τα χέρια μου τρυπώ.
Σαρανταδυό μεταξωτά φορέματα της ράβω
δίχως βελόνα και κλωστή και πώς να μεταλάβω.
Ζηλεύει ο χάρος το βλαττί ζηλεύει το μετάξι
που να σε κρύψω αγάπη μου φοβάμαι μη σ' αρπάξει.
Την Ισαβέλλα ο άνεμος τη βάφτισε Ιζαμπώ
κι εγώ απ' τα βελούδα της κοντεύω να καώ.



Ετικέτες

posted by Κατερίνα Στρατηγοπούλου-Μ. at 13.3.12 0 comments

Δευτέρα 21 Μαρτίου 2011

157 ~ Διονύσιος Σολωμός (1798-1857)

Ακούτε: Η αγνώριστη

του Νίκου Ξυδάκη
σε ποίηση Διονυσίου Σολωμού


με τον συνθέτη

album: Νίκος Ξυδάκης, Διονυσίου Σολωμού Προς τον κύριον Γεώργιον Δε Ρώσση(1990)


Ποια είναι τούτη
που κατεβαίνει
ασπροεντυμένη
οχ το βουνό;

Τώρα που τούτη
η κόρη φαίνεται,
το χόρτο γένεται
άνθι απαλό'

κι' ευθύς ανοίγει
τα ωραία του κάλλη,
και το κεφάλι
συχνοκουνεί'

κι' ερωτεμένο
να μη το αφήση,
να το πατήση,
παρακαλεί.

Κόκκινα κι' όμορφα
έχει τα χείλα,
ωσάν τα φύλλα
της ροδαριάς,

όταν χαράζη,
και η αυγούλα
λεπτή βροχούλα
στέρνει δροσιάς.

Και των μαλλιώνε της
τ' ωραίο πλήθος
πάνου στο στήθος
λάμπει ξανθό.

Έχουν τα μάτια της,
οπού γελούνε,
το χρώμα που 'ναι
στον ουρανό.

Ποια είναι τούτη
που κατεβαίνει
ασπροεντυμένη
οχ το βουνό;




Ετικέτες ,

posted by Κατερίνα Στρατηγοπούλου-Μ. at 21.3.11 0 comments

Δευτέρα 22 Μαρτίου 2010

119 ~ Σαπφώ

Ακούτε: Αθάνατη Αφροδίτη

του Νίκου Ξυδάκη
σε ποίηση της Σαπφούς
και απόδοση Οδυσσέα Ελύτη

με την Ελευθερία Αρβανιτάκη


cd: Γρήγορα η ώρα πέρασε (2006)


Αθάνατη Αφροδίτη, του Διός κόρη,
όλο παγίδες στήνεις της αγάπης,
Δέσποινα παρακαλώ,
μη, να χαρείς μη, ρίχνεις άλλο βάρος
από καημούς και πίκρες στην ψυχή μου.

Δέσποινα παρακαλώ,
μη να χαρείς.

Τι να 'ναι πάλι, τι;
εκείνο που ποθεί η τρελή καρδιά μου.
Ποια να 'ναι πάλι αυτή
που την Πειθώ ικετεύεις να σου φέρει πίσω.
Ποια να πονέσεις σ' έκανε Σαπφώ;
Ποια να 'ναι πάλι αυτή
που την Πειθώ ικετεύεις να σου φέρει πίσω.

Έλα λοιπόν ακόμα μια φορά
να με λυτρώσεις απ' τα βάσανά μου.


Ετικέτες ,

posted by Κατερίνα Στρατηγοπούλου-Μ. at 22.3.10 0 comments

Παρασκευή 19 Ιουνίου 2009

84 ~ Charles Baudelaire (1821-1867)

Ακούτε: Άλμπατρος

του Νίκου Ξυδάκη
σε ποίηση Σαρλ Μπωντλαίρ
και απόδοση Αλέξανδρου Μπάρα


με τον Σωκράτη Μάλαμα

cds: Νίκος Ξυδάκης - Σωκράτης Μάλαμας (1999) και
Νίκος Ξυδάκης, Ζωντανή Ηχογράφηση από το Γυάλινο Μουσικά Θέατρο

(Το ίδιο τραγούδι περιλαμβάνεται και στο cd Tα μελοποιημένα, 13 από την σειρά "Η ποίηση στο ελληνικό τραγούδι" της εφημερίδας "Ο Κόσμος του Επενδυτή")


Συχνά για να περάσουνε την ώρα οι ναυτικοί
άλμπατρος πιάνουνε, πουλιά μεγάλα της θαλάσσης,
που ακολουθούνε σύντροφοι, το πλοίο, νωχελικοί
καθώς γλιστράει στου ωκεανού τις αχανείς εκτάσεις.

Και μόλις στο κατάστρωμα του καραβιού βρεθούν
αυτοί οι ρηγάδες τ' ουρανού, αδέξιοι, ντροπιασμένοι,
τα κουρασμένα τους φτερά στα πλάγια παρατούν
να σέρνονται σαν τα κουπιά που η βάρκα τα πηγαίνει

Πώς κείτεται έτσι ο φτερωτός ταξιδευτής δειλός!
Τ' ωραίο πουλί τι κωμικό κι αδέξιο που απομένει!
Ένας τους με την πίπα του το ράμφος του χτυπά
κι άλλος, χωλαίνοντας, το πώς πετούσε παρασταίνει.

Ίδιος με τούτο ο Ποιητής τ' αγέρωχο πουλί
που ζει στη μπόρα κι αψηφά το βέλος του θανάτου,
σαν έρθει εξόριστος στη γη και στην οχλοβοή
μέσ' στα γιγάντια του φτερά χάνει τα βήματά του.


Ετικέτες ,

posted by Κατερίνα Στρατηγοπούλου-Μ. at 19.6.09 0 comments

Πέμπτη 17 Ιουλίου 2008

23 ~ Ναπολέων Λαπαθιώτης (1888-1944)

Ακούτε: Ερωτικό

του Νίκου Ξυδάκη
σε ποίηση Ναπολέοντα Λαπαθιώτη

με την Ελευθερία Αρβανιτάκη


(cd: Νίκος Ξυδάκης, Κοντά στη δόξα μια στιγμή)


Καημός, αλήθεια, να περνώ του έρωτα, πάλι, το στενό,
ώσπου να πέσει σκοτεινιά, μια μέρα, του θανάτου
στενό, βαθύ και θλιβερό, που θα θυμάμαι για καιρό,
τι μου στοιχίζει, στην καρδιά, το ξαναπέρασμα του.

Ας είναι, ωστόσο, τι ωφελεί; Γυρεύω πάντα το φιλί,
στερνό φιλί, πρώτο φιλί, και με λαχτάρα πόση!
Γυρεύω πάντα το φιλί, που μου το τάξανε πολλοί,
κι όμως δεν μπόρεσε κανείς, ποτέ, να μου το δώσει...

Ίσως, μια μέρα, όταν χαθώ, γυρνώντας, πάλι, στο βυθό,
και με τη Νύχτα, μυστικά, γίνουμε, πάλι, ταίρι,
αυτό τ' ανεύρετο φιλί, που το λαχτάρησα πολύ,
σα μια παλιά της οφειλή, να μου το ξαναφέρει!




uploader: DJDODDY

Ετικέτες ,

posted by Κατερίνα Στρατηγοπούλου-Μ. at 17.7.08 0 comments