jukebox, η ποίηση στο τραγούδι
Κυριακή 10 Φεβρουαρίου 2013
209 ~ Μπέρτολτ Μπρεχτ (1898-1956)
Ανάγκη να σε πάρω εγώ
του Μάνου Χατζιδάκι
σε ποίηση Μπέρτολτ Μπρεχτ
και απόδοση Οδυσσέα Ελύτη
με την Αρλέτα
(album: 12+1 τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκι με την Αρλέτα (1969)
Ανάγκη να σε πάρω εγώ που έτσι σε παρατήσανε
μονάχο κι έρμο κι ορφανό, παιδάκι μου πώς σε πονώ.
Το ρούχο το μεταξωτό μεσ' στο ποτάμι το 'ριξα
φτωχά κουρέλια σού φορώ, παιδάκι μου πώς σ' αγαπώ.
Δρόμο σε πήγα, δρόμο μακρινό, νυχτόμερα βαδίζοντας
πείνασα και ματώθηκα,
μα να σ' αφήσω δεν μπορώ.
Σε μαύρες μέρες και σκληρές πλένω σε και βαφτίζω σε
μες στο κατάψυχρο νερό,
μην κλαις και μου πικραίνεσαι.
με την Μαρία Δημητριάδη
uploader: 1asterias
με τον Γιώργο Μούτσιο
uploader: bletomata
με την Χορωδία του Μουσικού Σχολείου Πειραιά
uploader: Ανδρέας Καρανίκας
Με τον Σπύρο Σακκά
uploader: Athina Rafaela Miloussi
...και άλλες εκτελέσεις: 1, 2, 3, 4
του Μάνου Χατζιδάκι
σε ποίηση Μπέρτολτ Μπρεχτ
και απόδοση Οδυσσέα Ελύτη
με την Αρλέτα
(album: 12+1 τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκι με την Αρλέτα (1969)
Ανάγκη να σε πάρω εγώ που έτσι σε παρατήσανε
μονάχο κι έρμο κι ορφανό, παιδάκι μου πώς σε πονώ.
Το ρούχο το μεταξωτό μεσ' στο ποτάμι το 'ριξα
φτωχά κουρέλια σού φορώ, παιδάκι μου πώς σ' αγαπώ.
Δρόμο σε πήγα, δρόμο μακρινό, νυχτόμερα βαδίζοντας
πείνασα και ματώθηκα,
μα να σ' αφήσω δεν μπορώ.
Σε μαύρες μέρες και σκληρές πλένω σε και βαφτίζω σε
μες στο κατάψυχρο νερό,
μην κλαις και μου πικραίνεσαι.
με την Μαρία Δημητριάδη
uploader: 1asterias
με τον Γιώργο Μούτσιο
uploader: bletomata
με την Χορωδία του Μουσικού Σχολείου Πειραιά
uploader: Ανδρέας Καρανίκας
Με τον Σπύρο Σακκά
uploader: Athina Rafaela Miloussi
...και άλλες εκτελέσεις: 1, 2, 3, 4
Ετικέτες Μάνος Χατζιδάκις, ΜΠΕΡΤΟΛΤ ΜΠΡΕΧΤ, ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ
Παρασκευή 5 Σεπτεμβρίου 2008
29 ~ Bertolt Brecht (1898-1956)
Ακούτε: Η Τζένη των πειρατών
του Κουρτ Βάιλ
σε ποίηση Μπέρτολτ Μπρεχτ
και μετάφραση Παύλου Μάτεσι
με την Χάρι Αλεξίου
(cd: η Χάρις Αλεξίου σε απρόβλεπτα τραγούδια. Διευθύνει ο Μάνος Χατζιδάκις)
Κύριοι μου καλοί, με πληρώνετε εδώ, και σας κάνω όλα τα γούστα και μου ρίχνετε πεντάρες και σας λέω ευχαριστώ στο φτηνό ξενοδοχείο στη φτηνή την προκυμαία και δεν ξέρετε σε ποια μιλάτε μα δεν ξέρετε σε ποια μιλάτε
Μα ένα βράδυ, βουητό στο λιμάνι κι όλοι λεν τι είν' αυτό το βουητό και αλλάζω τα σεντόνια και γελάω κι όλοι λεν αυτή γιατί γελάει.
Κι ένα μαύρο καράβι με πενήντα κανόνια στο λιμάνι έχει μπει.
Κύριοι μου καλοί σας λυπάμαι καθώς παζαρεύω ποιον θα πάρω για νυχτιά γιατί σε κρεβάτι απόψε δεν θα κοιμηθεί κανείς. Μα σας λέω την ταρίφα και γελάω κρυφά που δεν ξέρετε ποια είμ' εγώ, για μάθετε ποια είμ' εγώ.
Μα ένα βράδυ ουρλιαχτό στο λιμάνι κι όλοι λεν τι 'ναι αυτό το ουρλιαχτό. Και ορμάω στο παράθυρο με γέλια κι όλοι λεν τι πανηγυρίζει.
Και το μαύρο καράβι κατά πάνω στην πόλη τα κανόνια γυρνά.
Κύριοι μου καλοί τώρα πια δεν γελάτε τώρα η πόλη έχει γκρεμιστεί κι όλα τα βρωμόσπιτά σας τα γκρέμισαν σε μια νύχτα. Απομένει μονάχα το μπορντέλο τούτο δω κι απορείτε γιατί τ' άφησαν αυτό.
Μόνο το μπορντέλο στέκει όρθιο στη πόλη και ρωτάτε, ποιος να έμενε εδώ και θα βγω στην πόρτα εγώ σαν ξημερώσει και θα πείτε γι' αυτήν ήτανε λοιπόν.
Και το μαύρο καράβι τη σημαία σηκώνει να με υποδεχτεί.
Και κοντά μεσημέρι, εκατό μαύροι άντρες βγαίνουν από το καράβι και σας πιάνουν, και θα δέσουν μ' αλυσίδες όποιον είχα πελάτη και δεμένους μ' αλυσίδες θα σας φέρουνε μπροστά μου. Και θα με ρωτούν ποιανού κεφάλι θέλω, και θα με ρωτούν ποιανού κεφάλι θέλω. Κι όταν θα χτυπάει μεσημέρι στο λιμάνι θα ρωτάτε ποιος θα κρεμαστεί και θ' ακούσετε ν' αποφασίζω: όλοι. Κι απάνω στα κεφάλια σας θα πω: έτσι!
Και το μαύρο καράβι τα πανιά του ανοίγει και με παίρνει μακριά.
(από την Όπερα της πεντάρας)
του Κουρτ Βάιλ
σε ποίηση Μπέρτολτ Μπρεχτ
και μετάφραση Παύλου Μάτεσι
με την Χάρι Αλεξίου
(cd: η Χάρις Αλεξίου σε απρόβλεπτα τραγούδια. Διευθύνει ο Μάνος Χατζιδάκις)
Κύριοι μου καλοί, με πληρώνετε εδώ, και σας κάνω όλα τα γούστα και μου ρίχνετε πεντάρες και σας λέω ευχαριστώ στο φτηνό ξενοδοχείο στη φτηνή την προκυμαία και δεν ξέρετε σε ποια μιλάτε μα δεν ξέρετε σε ποια μιλάτε
Μα ένα βράδυ, βουητό στο λιμάνι κι όλοι λεν τι είν' αυτό το βουητό και αλλάζω τα σεντόνια και γελάω κι όλοι λεν αυτή γιατί γελάει.
Κι ένα μαύρο καράβι με πενήντα κανόνια στο λιμάνι έχει μπει.
Κύριοι μου καλοί σας λυπάμαι καθώς παζαρεύω ποιον θα πάρω για νυχτιά γιατί σε κρεβάτι απόψε δεν θα κοιμηθεί κανείς. Μα σας λέω την ταρίφα και γελάω κρυφά που δεν ξέρετε ποια είμ' εγώ, για μάθετε ποια είμ' εγώ.
Μα ένα βράδυ ουρλιαχτό στο λιμάνι κι όλοι λεν τι 'ναι αυτό το ουρλιαχτό. Και ορμάω στο παράθυρο με γέλια κι όλοι λεν τι πανηγυρίζει.
Και το μαύρο καράβι κατά πάνω στην πόλη τα κανόνια γυρνά.
Κύριοι μου καλοί τώρα πια δεν γελάτε τώρα η πόλη έχει γκρεμιστεί κι όλα τα βρωμόσπιτά σας τα γκρέμισαν σε μια νύχτα. Απομένει μονάχα το μπορντέλο τούτο δω κι απορείτε γιατί τ' άφησαν αυτό.
Μόνο το μπορντέλο στέκει όρθιο στη πόλη και ρωτάτε, ποιος να έμενε εδώ και θα βγω στην πόρτα εγώ σαν ξημερώσει και θα πείτε γι' αυτήν ήτανε λοιπόν.
Και το μαύρο καράβι τη σημαία σηκώνει να με υποδεχτεί.
Και κοντά μεσημέρι, εκατό μαύροι άντρες βγαίνουν από το καράβι και σας πιάνουν, και θα δέσουν μ' αλυσίδες όποιον είχα πελάτη και δεμένους μ' αλυσίδες θα σας φέρουνε μπροστά μου. Και θα με ρωτούν ποιανού κεφάλι θέλω, και θα με ρωτούν ποιανού κεφάλι θέλω. Κι όταν θα χτυπάει μεσημέρι στο λιμάνι θα ρωτάτε ποιος θα κρεμαστεί και θ' ακούσετε ν' αποφασίζω: όλοι. Κι απάνω στα κεφάλια σας θα πω: έτσι!
Και το μαύρο καράβι τα πανιά του ανοίγει και με παίρνει μακριά.
(από την Όπερα της πεντάρας)
Ετικέτες ΜΠΕΡΤΟΛΤ ΜΠΡΕΧΤ, Ξένοι ποιητές 1
Τρίτη 17 Ιουνίου 2008
16 ~ Bertolt Brecht (1898-1956)
Ακούτε: H μπαλάντα των μικροαστών
του Θάνου Μικρούτσικου
σε ποίηση Μπέρτολτ Μπρεχτ
και μετάφραση Πέτρου Μάρκαρη
με τον Γιάννη Κούτρα
(cd: Θάνος Μικρούτσικος, Μουσική πράξη στον Brecht,
με τον Γιάννη Κούτρα)
Κι όταν σμίξαν τα κορμιά τους,
ένιωσε πως είν’ δική του
μες στην ηδονή του σκότους
ήταν μόνη πια μαζί του
Και της φίλησε την κόμη,
- τι; δεν ήταν καμιά πόρνη!
κι ούτε βιάζονταν να φτάσει
Αχ, γλυκά την ψηλαφίζει
κι η καρδιά της πάει να σπάσει
το κουράγιο του μη χάσει
προσευχή κρυφή ψελλίζει
Και του φίλησε την κόμη
- τι; δεν ήταν καμιά πόρνη!
και δεν γνώριζε τη στάση
Για να μην την διακορεύσει
πήγε κάποτε σε σπίτι
εκεί γνώρισε την γεύση
και της ηδονής τη κοίτη
Το κορμί της ύδωρ λήθης
ε, δεν ήταν κι ερημίτης
κι όρκο πήρε πια ν’ αλλάξει
Αχ, τη φλόγα για να σβήσει
που της άναψε πανώρια
βρήκε έν' άνδρα κυπαρίσσι
πρόθυμο και δίχως όρια.
που την ξάπλωσε στην σκάλα
και την έκανε τραμπάλα
Πώς της σφίγγει τον αυχένα
ε, δεν είναι και παρθένα!
Της ανέβηκεν η κάψη
Και τη σκέψη του βλογάει
να μην προχωρήσει ακόμη
κείνη τη βραδιά του Μάη
που της φίλησε την κόμη
Ψεύτης κείνος, αυτή πόρνη
λεν όλο ντροπή και τύψη
η βρωμιά πότε θα λείψει;
του Θάνου Μικρούτσικου
σε ποίηση Μπέρτολτ Μπρεχτ
και μετάφραση Πέτρου Μάρκαρη
με τον Γιάννη Κούτρα
(cd: Θάνος Μικρούτσικος, Μουσική πράξη στον Brecht,
με τον Γιάννη Κούτρα)
Κι όταν σμίξαν τα κορμιά τους,
ένιωσε πως είν’ δική του
μες στην ηδονή του σκότους
ήταν μόνη πια μαζί του
Και της φίλησε την κόμη,
- τι; δεν ήταν καμιά πόρνη!
κι ούτε βιάζονταν να φτάσει
Αχ, γλυκά την ψηλαφίζει
κι η καρδιά της πάει να σπάσει
το κουράγιο του μη χάσει
προσευχή κρυφή ψελλίζει
Και του φίλησε την κόμη
- τι; δεν ήταν καμιά πόρνη!
και δεν γνώριζε τη στάση
Για να μην την διακορεύσει
πήγε κάποτε σε σπίτι
εκεί γνώρισε την γεύση
και της ηδονής τη κοίτη
Το κορμί της ύδωρ λήθης
ε, δεν ήταν κι ερημίτης
κι όρκο πήρε πια ν’ αλλάξει
Αχ, τη φλόγα για να σβήσει
που της άναψε πανώρια
βρήκε έν' άνδρα κυπαρίσσι
πρόθυμο και δίχως όρια.
που την ξάπλωσε στην σκάλα
και την έκανε τραμπάλα
Πώς της σφίγγει τον αυχένα
ε, δεν είναι και παρθένα!
Της ανέβηκεν η κάψη
Και τη σκέψη του βλογάει
να μην προχωρήσει ακόμη
κείνη τη βραδιά του Μάη
που της φίλησε την κόμη
Ψεύτης κείνος, αυτή πόρνη
λεν όλο ντροπή και τύψη
η βρωμιά πότε θα λείψει;
Ετικέτες Θάνος Μικρούτσικος, ΜΠΕΡΤΟΛΤ ΜΠΡΕΧΤ, Ξένοι ποιητές 1
