jukebox, η ποίηση στο τραγούδι
Παρασκευή 15 Μαΐου 2009
78 ~ Ευριπίδης (480-406 π.Χ.)
Ακούτε: 3ο στάσιμο - Η Σφίγγα
από τις "Φοίνισσες" του Ευριπίδη
με την μουσική του Κώστα Βόμβολου
Μετάφραση: Νίκος Χουρμουζιάδης
με την Ρούλα Μανισσάνου και
τον χορό του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος
(1998-1999)
cd: Ευριπίδη, Φοίνισσες - Κώστας Βόμβολος
Και ήρθες, ήρθες
γέννημα φτερωτό
της υποχθόνιας Έχιδνας,
παγίδα των Καδμίων
Πολύθωρη, πολύθρηνη
μισή παρθένα, τέρας άτεγκτο,
με τα φτερά τ' αρπακτικά
τις ωμοφάγες σου χείλες.
Σφίγγα φτερωτή,
Σφίγγα φτερωτή,
... ... ...
από τις "Φοίνισσες" του Ευριπίδη
με την μουσική του Κώστα Βόμβολου
Μετάφραση: Νίκος Χουρμουζιάδης
με την Ρούλα Μανισσάνου και
τον χορό του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος
(1998-1999)
cd: Ευριπίδη, Φοίνισσες - Κώστας Βόμβολος
Και ήρθες, ήρθες
γέννημα φτερωτό
της υποχθόνιας Έχιδνας,
παγίδα των Καδμίων
Πολύθωρη, πολύθρηνη
μισή παρθένα, τέρας άτεγκτο,
με τα φτερά τ' αρπακτικά
τις ωμοφάγες σου χείλες.
Σφίγγα φτερωτή,
Σφίγγα φτερωτή,
... ... ...
Ετικέτες ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ
Σάββατο 12 Ιουλίου 2008
22 ~ Ευριπίδης (480-406 π.Χ.)
Ακούτε: Του έρωτα μέγα κακό
του Σταμάτη Κραουνάκη
από τη Μήδεια του Ευριπίδη
σε μετάφραση Γιώργου Χειμωνά
με την Έλλη Πασπαλά
(cd: Σταμάτης Κραουνάκης, Όταν έρχονται οι φίλοι μου)
Tου έρωτα μέγα κακό
σπαράζεις τους ανθρώπους
Με ματωμένους κόπους
αυτοί που αγάπησαν
ξεχνούν...
αυτοί που αγάπησαν πενθούν
για όλη τους τη ζωή.
Αχ Δέσποινά μου παρακαλώ
το βέλος σου που είναι χρυσό
- λυπήσου με, και ποτέ μη
μου σημαδέψει την ψυχή.
Με τη βαμμένη την αιχμή
στον πόθο βαφτισμένη.
Ας είναι ευλογημένη
η σωφροσύνη των θεών
- που με κρατεί, αυτόν
που αγαπώ μην τον
πληγώσω
Ω εσύ ξόρκι των ερώτων
των κρυφών
από στάχτη παρθένων
εραστών
φύλαγέ με, ποτέ
έρωτα
μη νοιώσω
Το ξέρω καλά μη μου
το λες σε είδα
δεν έχεις πόλη ούτε πατρίδα
- δεν έχεις φίλο για να γιάνει
στην δυστυχία σου να σκύψει
με φροντίδα.
Κι αν η κατάρα πιάνει -
τέτοιο κακό να πάθει
όποιος στο πλάι μου
μ' αγάπη δεν εστάθη.
του Σταμάτη Κραουνάκη
από τη Μήδεια του Ευριπίδη
σε μετάφραση Γιώργου Χειμωνά
με την Έλλη Πασπαλά
(cd: Σταμάτης Κραουνάκης, Όταν έρχονται οι φίλοι μου)
Tου έρωτα μέγα κακό
σπαράζεις τους ανθρώπους
Με ματωμένους κόπους
αυτοί που αγάπησαν
ξεχνούν...
αυτοί που αγάπησαν πενθούν
για όλη τους τη ζωή.
Αχ Δέσποινά μου παρακαλώ
το βέλος σου που είναι χρυσό
- λυπήσου με, και ποτέ μη
μου σημαδέψει την ψυχή.
Με τη βαμμένη την αιχμή
στον πόθο βαφτισμένη.
Ας είναι ευλογημένη
η σωφροσύνη των θεών
- που με κρατεί, αυτόν
που αγαπώ μην τον
πληγώσω
Ω εσύ ξόρκι των ερώτων
των κρυφών
από στάχτη παρθένων
εραστών
φύλαγέ με, ποτέ
έρωτα
μη νοιώσω
Το ξέρω καλά μη μου
το λες σε είδα
δεν έχεις πόλη ούτε πατρίδα
- δεν έχεις φίλο για να γιάνει
στην δυστυχία σου να σκύψει
με φροντίδα.
Κι αν η κατάρα πιάνει -
τέτοιο κακό να πάθει
όποιος στο πλάι μου
μ' αγάπη δεν εστάθη.
Ετικέτες ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ, Σταμάτης Κραουνάκης
