jukebox, η ποίηση στο τραγούδι
Δευτέρα 21 Μαρτίου 2011
157 ~ Διονύσιος Σολωμός (1798-1857)
Ακούτε: Η αγνώριστη
του Νίκου Ξυδάκη
σε ποίηση Διονυσίου Σολωμού
με τον συνθέτη
album: Νίκος Ξυδάκης, Διονυσίου Σολωμού Προς τον κύριον Γεώργιον Δε Ρώσση(1990)
Ποια είναι τούτη
που κατεβαίνει
ασπροεντυμένη
οχ το βουνό;
Τώρα που τούτη
η κόρη φαίνεται,
το χόρτο γένεται
άνθι απαλό'
κι' ευθύς ανοίγει
τα ωραία του κάλλη,
και το κεφάλι
συχνοκουνεί'
κι' ερωτεμένο
να μη το αφήση,
να το πατήση,
παρακαλεί.
Κόκκινα κι' όμορφα
έχει τα χείλα,
ωσάν τα φύλλα
της ροδαριάς,
όταν χαράζη,
και η αυγούλα
λεπτή βροχούλα
στέρνει δροσιάς.
Και των μαλλιώνε της
τ' ωραίο πλήθος
πάνου στο στήθος
λάμπει ξανθό.
Έχουν τα μάτια της,
οπού γελούνε,
το χρώμα που 'ναι
στον ουρανό.
Ποια είναι τούτη
που κατεβαίνει
ασπροεντυμένη
οχ το βουνό;
του Νίκου Ξυδάκη
σε ποίηση Διονυσίου Σολωμού
με τον συνθέτη
album: Νίκος Ξυδάκης, Διονυσίου Σολωμού Προς τον κύριον Γεώργιον Δε Ρώσση(1990)
Ποια είναι τούτη
που κατεβαίνει
ασπροεντυμένη
οχ το βουνό;
Τώρα που τούτη
η κόρη φαίνεται,
το χόρτο γένεται
άνθι απαλό'
κι' ευθύς ανοίγει
τα ωραία του κάλλη,
και το κεφάλι
συχνοκουνεί'
κι' ερωτεμένο
να μη το αφήση,
να το πατήση,
παρακαλεί.
Κόκκινα κι' όμορφα
έχει τα χείλα,
ωσάν τα φύλλα
της ροδαριάς,
όταν χαράζη,
και η αυγούλα
λεπτή βροχούλα
στέρνει δροσιάς.
Και των μαλλιώνε της
τ' ωραίο πλήθος
πάνου στο στήθος
λάμπει ξανθό.
Έχουν τα μάτια της,
οπού γελούνε,
το χρώμα που 'ναι
στον ουρανό.
Ποια είναι τούτη
που κατεβαίνει
ασπροεντυμένη
οχ το βουνό;
Ετικέτες ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ, Νίκος Ξυδάκης
Τρίτη 24 Μαρτίου 2009
69 ~ Διονύσιος Σολωμός (1798-1857)
Ακούτε: Το χάραμα επήρα (σχεδίασμα Πρώτο
από τους Ελεύθερους Πολιορκημένους - απόσπασμα)
του Χρήστου Λεοντή
σε ποίηση Διονυσίου Σολωμού
με την Μαρία Δημητριάδη
cd: Χρήστος Λεοντής - Οι Μεγάλοι Συνθέτες και τα Τραγούδια τους / 4
«Το χάραμα επήρα
του Ήλιου το δρόμο
κρεμώντας τη λύρα
τη δίκαιη στον ώμο
κι' απ' όπου χαράζει
ως όπου βυθά,
τα μάτια μου δεν είδαν τόπον ενδοξότερον από τούτο το αλωνάκι».
Παράμερα στέκει
ο άντρας, και κλαίει'
αργά το τουφέκι
σηκώνει, και λέει:
«Σε τούτο το χέρι
τι κάνεις εσύ;
Ο εχθρός μου το ξέρει
πως μου είσαι βαρύ»
Της μάνας ω λαύρα!
τα τέκνα τριγύρου
φθαρμένα και μαύρα,
σαν ήσκιους ονείρου'
λαλεί το πουλάκι
στου πόνου τη γη,
και βρίσκει σπειράκι,
και μάννα φθονεί.
Γροικούν να ταράζη
του εχθρού τον αέρα
μιαν άλλη, που μοιάζει
τ' αντίλαλου πέρα'
και ξάφνου πετιέται
με τρόμου λαλιά'
πολληώρα γροικιέται
κι' ο κόσμος βροντά.
Αμέριμνον όντας
τ' Αράπη το στόμα
σφυρίζει, περνώντας
στου Μάρκου το χώμα'
διαβαίνει, κι' αγάλι
ξαπλώνετ' εκεί,
που εβγήκ' η μεγάλη
του Μπάιρον ψυχή.
Προβαίνει και κράζει
τα έθνη σκιασμένα.
Και ω πείνα και φρίκη!
δε σκούζει σκυλί!
Και η μέρα προβαίνει,
τα νέφια συντρίβει'
να, η νύχτα που βγαίνει,
κι' αστέρι δεν κρύβει.
μία ακόμα εκτέλεση: Νένα Βενετσάνου - από το cd: Χρήστου Λεοντή, Καντάτα Ελευθερίας, Ρήγας - Σολωμός - Μακρυγιάννης
= = = = =
update: μετά από "απαίτηση" του KostasLA:
- με την χορωδία των Φίλων Μοντέρνας Μουσικής cd: Χρήστου Λεοντή, Καντάτα Ελευθερίας
- με την Τάνια Τσανακλίδου cd: Χρήστος Λεοντής, Παραστάσεις
- με απαγγελία της Ειρήνης Παππά και την χορωδία της Πρέβεζας cd: Γιάννη Μαρκόπουλου. Oι Ελεύθεροι Πολιορκημένοι
από τους Ελεύθερους Πολιορκημένους - απόσπασμα)
του Χρήστου Λεοντή
σε ποίηση Διονυσίου Σολωμού
με την Μαρία Δημητριάδη
cd: Χρήστος Λεοντής - Οι Μεγάλοι Συνθέτες και τα Τραγούδια τους / 4
«Το χάραμα επήρα
του Ήλιου το δρόμο
κρεμώντας τη λύρα
τη δίκαιη στον ώμο
κι' απ' όπου χαράζει
ως όπου βυθά,
τα μάτια μου δεν είδαν τόπον ενδοξότερον από τούτο το αλωνάκι».
Παράμερα στέκει
ο άντρας, και κλαίει'
αργά το τουφέκι
σηκώνει, και λέει:
«Σε τούτο το χέρι
τι κάνεις εσύ;
Ο εχθρός μου το ξέρει
πως μου είσαι βαρύ»
Της μάνας ω λαύρα!
τα τέκνα τριγύρου
φθαρμένα και μαύρα,
σαν ήσκιους ονείρου'
λαλεί το πουλάκι
στου πόνου τη γη,
και βρίσκει σπειράκι,
και μάννα φθονεί.
Γροικούν να ταράζη
του εχθρού τον αέρα
μιαν άλλη, που μοιάζει
τ' αντίλαλου πέρα'
και ξάφνου πετιέται
με τρόμου λαλιά'
πολληώρα γροικιέται
κι' ο κόσμος βροντά.
Αμέριμνον όντας
τ' Αράπη το στόμα
σφυρίζει, περνώντας
στου Μάρκου το χώμα'
διαβαίνει, κι' αγάλι
ξαπλώνετ' εκεί,
που εβγήκ' η μεγάλη
του Μπάιρον ψυχή.
Προβαίνει και κράζει
τα έθνη σκιασμένα.
Και ω πείνα και φρίκη!
δε σκούζει σκυλί!
Και η μέρα προβαίνει,
τα νέφια συντρίβει'
να, η νύχτα που βγαίνει,
κι' αστέρι δεν κρύβει.
μία ακόμα εκτέλεση: Νένα Βενετσάνου - από το cd: Χρήστου Λεοντή, Καντάτα Ελευθερίας, Ρήγας - Σολωμός - Μακρυγιάννης
= = = = =
update: μετά από "απαίτηση" του KostasLA:
- με την χορωδία των Φίλων Μοντέρνας Μουσικής cd: Χρήστου Λεοντή, Καντάτα Ελευθερίας
- με την Τάνια Τσανακλίδου cd: Χρήστος Λεοντής, Παραστάσεις
- με απαγγελία της Ειρήνης Παππά και την χορωδία της Πρέβεζας cd: Γιάννη Μαρκόπουλου. Oι Ελεύθεροι Πολιορκημένοι
Ετικέτες ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ, Χρήστος Λεοντής
