jukebox, η ποίηση στο τραγούδι
Δευτέρα 21 Φεβρουαρίου 2011
154 ~ Αθηνά Παπαδάκη (1945)
Ακούτε: Το μυρωδικό
του Θανάση Νικόπουλου
σε ποίηση Αθηνάς Παπαδάκη
με τον συνθέτη και τον Γιάννη Ζάρα
cd: Θανάσης Νικόπουλος, τραγούδια του έρωτα και της θάλασσας (2001)
Στο θάνατο με φέρνει πιο κοντά
κάθε καινούργιο ρούχο που αγοράζω,
από βιτρίνα σε βιτρίνα
κι από ερωμένο σ' εραστή.
Γυμνή ντυμένη δεν αλλάζει,
στιγμιαίο θήραμα.
Αν σε φυγή τραπώ;
Σύσσωμο το είναι μου μ' επαναφέρει στην τάξη.
Ίσως τα τριαντάφυλλα μου δώσουν άφεση αμαρτιών,
αν και ξερά διαταράσσουν με το άρωμα.
Προτείνω ένα λουλούδι για το κοιμητήρι μου
κι όποιος το θυμηθεί.
του Θανάση Νικόπουλου
σε ποίηση Αθηνάς Παπαδάκη
με τον συνθέτη και τον Γιάννη Ζάρα
cd: Θανάσης Νικόπουλος, τραγούδια του έρωτα και της θάλασσας (2001)
Στο θάνατο με φέρνει πιο κοντά
κάθε καινούργιο ρούχο που αγοράζω,
από βιτρίνα σε βιτρίνα
κι από ερωμένο σ' εραστή.
Γυμνή ντυμένη δεν αλλάζει,
στιγμιαίο θήραμα.
Αν σε φυγή τραπώ;
Σύσσωμο το είναι μου μ' επαναφέρει στην τάξη.
Ίσως τα τριαντάφυλλα μου δώσουν άφεση αμαρτιών,
αν και ξερά διαταράσσουν με το άρωμα.
Προτείνω ένα λουλούδι για το κοιμητήρι μου
κι όποιος το θυμηθεί.
Ετικέτες Θανάσης Νικόπουλος
Τρίτη 27 Ιουλίου 2010
134 ~ Γιώργος Σεφέρης (1900-1971)
Ακούτε: Οι θεατρίνοι [Θεατρίνοι, Μ.Α.]
του Θανάση Νικόπουλου
σε ποίηση Γιώργου Σεφέρη
με τον Κώστα Θωμαΐδη και την Παιδική Πολυφωνική Χορωδία Πάτρας
cd: Θανάσης Νικόπουλος, Μοναχικοί Σαλτιμπάγκοι - Κώστας Θωμαΐδης
Στήνουμε θέατρα και τα χαλνούμε
όπου σταθούμε κι όπου βρεθούμε
στήνουμε θέατρα και σκηνικά,
αλλά η μοίρα μας πάντα νικά
και τα σαρώνει και μας σαρώνει
και τους θεατρίνους και το θεατρώνη
υποβολέα και μουσικούς
στους πέντε ανέμους τους βιαστικούς!
Σάρκες, λινάτσες, ξύλα, φτιασίδια,
ρίμες, αισθήματα, πέπλα, στολίδια,
μάσκες, λιογέρματα, γόοι και κραυγές
κι επιφωνήματα και χαραυγές
ριγμένα ανάκατα μαζί μ' εμάς
(πες μου πού πάμε; πες μου πού πας;)
πάνω απ' το δέρμα μας γυμνά τα νεύρα
σαν τις λουρίδες ονάγρου ή ζέβρα
γυμνά κι ανάερα, στεγνά στην κάψα
(πότε μας γέννησαν; πότε μας θάψαν;)
και τεντωμένα σαν τις χορδές
μιας λύρας που ολοένα βουίζει. Δες
και την καρδιά μας' ένα σφουγγάρι
στο δρόμο σέρνεται και στο παζάρι
πίνοντας το αίμα και τη χολή
και του τετράρχη και του ληστή.
του Θανάση Νικόπουλου
σε ποίηση Γιώργου Σεφέρη
με τον Κώστα Θωμαΐδη και την Παιδική Πολυφωνική Χορωδία Πάτρας
cd: Θανάσης Νικόπουλος, Μοναχικοί Σαλτιμπάγκοι - Κώστας Θωμαΐδης
Στήνουμε θέατρα και τα χαλνούμε
όπου σταθούμε κι όπου βρεθούμε
στήνουμε θέατρα και σκηνικά,
αλλά η μοίρα μας πάντα νικά
και τα σαρώνει και μας σαρώνει
και τους θεατρίνους και το θεατρώνη
υποβολέα και μουσικούς
στους πέντε ανέμους τους βιαστικούς!
Σάρκες, λινάτσες, ξύλα, φτιασίδια,
ρίμες, αισθήματα, πέπλα, στολίδια,
μάσκες, λιογέρματα, γόοι και κραυγές
κι επιφωνήματα και χαραυγές
ριγμένα ανάκατα μαζί μ' εμάς
(πες μου πού πάμε; πες μου πού πας;)
πάνω απ' το δέρμα μας γυμνά τα νεύρα
σαν τις λουρίδες ονάγρου ή ζέβρα
γυμνά κι ανάερα, στεγνά στην κάψα
(πότε μας γέννησαν; πότε μας θάψαν;)
και τεντωμένα σαν τις χορδές
μιας λύρας που ολοένα βουίζει. Δες
και την καρδιά μας' ένα σφουγγάρι
στο δρόμο σέρνεται και στο παζάρι
πίνοντας το αίμα και τη χολή
και του τετράρχη και του ληστή.
Ετικέτες ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΕΦΕΡΗΣ, Θανάσης Νικόπουλος
Τετάρτη 27 Μαΐου 2009
80 ~ Χριστόφορος Λιοντάκης (1945)
Ακούτε: Ο έρωτας δεν ήτανε δοσμένος
του Θανάση Νικόπουλου
σε ποίηση Χριστόφορου Λιοντάκη
με τον Κώστα Θωμαΐδη και την Παιδική Πολυφωνική Χορωδία Πάτρας
cd: Θανάσης Νικόπουλος - Μοναχικοί Σαλτιμπάγκοι - Κώστας Θωμαΐδης
Ζήσαμε σ' ώρες ασχημάτιστες
Δοσμένοι
Άλλοτε
Στη μυσταγωγία των πρωινών ωρών
Κι άλλοτε
Στην τελετή των διαδοχικών αποκαλύψεων
Με προσωπεία
Πάντα πρόχειρα
Και δάχτυλα καλογυμνασμένα
Έτοιμα γιά κάθε περίσταση
Συνεχίζουν τώρα οι φωνές
Μέσα στο θόρυβο του χρόνου
Στις νύχτες δίχως μέλλον
Το όνειρο δεν μας ανήκει
Ο έρωτας δεν ήτανε δοσμένος
Η τελευταία μάσκα, η μάσκα της ανυπαρξίας
Έγινε ένα με το δέρμα
Μάσκες πέφτουν διαδοχικά
Όταν ακόμα υπήρχε θέση για πολλά
Ο έρωτας δεν ήτανε δοσμένος
Το όνειρο δεν μας ανήκει
(Οι στίχοι είναι γραμμένοι από τον χρήστη cactus για το stixoi.info)
του Θανάση Νικόπουλου
σε ποίηση Χριστόφορου Λιοντάκη
με τον Κώστα Θωμαΐδη και την Παιδική Πολυφωνική Χορωδία Πάτρας
cd: Θανάσης Νικόπουλος - Μοναχικοί Σαλτιμπάγκοι - Κώστας Θωμαΐδης
Ζήσαμε σ' ώρες ασχημάτιστες
Δοσμένοι
Άλλοτε
Στη μυσταγωγία των πρωινών ωρών
Κι άλλοτε
Στην τελετή των διαδοχικών αποκαλύψεων
Με προσωπεία
Πάντα πρόχειρα
Και δάχτυλα καλογυμνασμένα
Έτοιμα γιά κάθε περίσταση
Συνεχίζουν τώρα οι φωνές
Μέσα στο θόρυβο του χρόνου
Στις νύχτες δίχως μέλλον
Το όνειρο δεν μας ανήκει
Ο έρωτας δεν ήτανε δοσμένος
Η τελευταία μάσκα, η μάσκα της ανυπαρξίας
Έγινε ένα με το δέρμα
Μάσκες πέφτουν διαδοχικά
Όταν ακόμα υπήρχε θέση για πολλά
Ο έρωτας δεν ήτανε δοσμένος
Το όνειρο δεν μας ανήκει
(Οι στίχοι είναι γραμμένοι από τον χρήστη cactus για το stixoi.info)
Ετικέτες Θανάσης Νικόπουλος, ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΛΙΟΝΤΑΚΗΣ
