jukebox, η ποίηση στο τραγούδι

Παρασκευή 13 Ιανουαρίου 2012

183 ~ Κωνσταντίνος Π. Καβάφης (1863-1933)

Ακούτε: Όσο μπορείς

του Γιάννη Γλέζου
σε ποίηση Κωνσταντίνου Π. Καβάφη


με τον συνθέτη

album: Περιμένοντας τους βαρβάρους. Κ.Π. Καβάφη - Γιάννης Γλέζος (1979)


Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις,
τούτο προσπάθησε τουλάχιστον
όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου,
μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες.

Μην την εξευτελίζεις πηαίνοντάς την,
γυρίζοντας συχνά κ’ εκθέτοντάς την
στων σχέσεων και των συναναστροφών
την καθημερινήν ανοησία,
ώς που να γίνει σα μια ξένη φορτική.



Ετικέτες ,

posted by Κατερίνα Στρατηγοπούλου-Μ. at 13.1.12 0 comments

Τρίτη 21 Δεκεμβρίου 2010

148 ~ Κώστας Ουράνης (1890-1953)

Ακούτε: Οι νέες των επαρχιών

του Γιάννη Γλέζου
σε ποίηση Κώστα Ουράνη


με την Αρλέτα

lp: Στο ρυθμό του αγέρα (1968)


Τις νέες συλλογίζομαι στις απομακρυσμένες
τις επαρχίες, τα χλωμά και κρύα δειλινά,
όταν πίσω απ' το τζάμι τους κοιτάν στηλά το δρόμο
κι αναστενάζουνε γιατί κανένας δεν περνά...


Τις συλλογίζομαι στις θαμπές του φθινοπώρου ημέρες,
όταν κοιτάνε τη βροχή να πέφτει στην αυλή τους
κι ανασηκώνουν τους στενούς τούς ώμους τους το σάλι,
γιατί ένα ρίγος παγερό νοιώθουν ως την ψυχή τους...

Συλλογιστήκατε ποτέ τις νέες στις επαρχίες,
που περιμένουνε να 'ρθει, το βράδυ, η εφημερίδα,
για να διαβάσουν άπληστα το μυθιστόρημά της
και μάθουν τι απόγινε η όμορφη ηρωίδα;

Που ανταλλάσσουν καρτ-ποστάλ – "ιδίως τοπία κι άνθη" -
και διατηρούν ρομαντική, κρυφά, αλληλογραφία
μ' έναν άγνωστον, που μ' άπειρα χαρίσματα τον πλάθουν
κι εκείνος είναι ένας γραφεύς σε κάποια Δημαρχία;


Που γράφουν καλλιγραφικά - και μ' ανορθογραφίες -
"σκέψεις" μέσ' σε λευκώματα παρμένες στα βιβλία
και που με μελαγχολικά ψευδώνυμα υπογράφουν,
όπως" "Ανέραστος Ψυχή" ή "Θλιβερά καρδία";

Εγώ τις συλλογίζομαι τις νέες αυτές, που είναι
της Έμμας Μποβαρύ αδερφές - και πάντα καρτεράνε
το Νέο το ρομαντικό, τον πλούσιο, τον ωραίο,
που θα τους δώσει τη λαμπρή ζωή που λαχταράνε...

Πότε θα 'ρθεί; Πότε θα 'ρθεί από το γαλανό
βασίλειο της Χίμαιρας, μ' ερωτικά ανοιγμένη
την αγκαλιά, και να τον δουν να τους χαμογελά;
Τάχα γιατί τόσο πολύ ν' αργεί; Τι περιμένει;


Δεν ξέρει πως στην πένθιμη αυτή αναμονή
λυώνουν οι άσπρες τους ψυχές σα μάταιες λαμπάδες;
Και δεν φοβάται, σα θα 'ρθεί μια μέρα, να μη βρει
σβηστό το φώς και - αλλοίμονο - νεκρές τις Εστιάδες;

Πότε θα 'ρθεί; Κατάμονες και θλιβερές στο σπίτι
- στου φθινοπώρου τα χλωμά και κρύα δειλινά -
οι νέες των επαρχιών κοιτάν στηλά το δρόμο
κι αναστενάζουνε, γιατί κανένας δεν περνά...

Ετικέτες ,

posted by Κατερίνα Στρατηγοπούλου-Μ. at 21.12.10 0 comments

Κυριακή 2 Μαΐου 2010

124 ~ Federico García Lorca (1898-1936)

Ακούτε: Χάρτινο τριαντάφυλλο

του Γιάννη Γλέζου
σε ποίηση του Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα
και απόδοση Λευτέρη Παπαδόπουλου

με τον Γιάννη Γλέζο


άλμπουμ: Γιάννης Γλέζος, Αυτά που αγαπήσαμε, 1979


Το φιλί μου ήταν ρόδι
βαθύ και ανοιγμένο
μα χάρτινο το στόμα σου
τριαντάφυλλο.
Τώρα γύρω μου ένας κάμπος,
ένας κάμπος χιονισμένος

Σίδερα τα δυο μου χέρια
φτιαγμένα για τ' αμόνια
μα ήτανε το σώμα σου
δειλινού καμπάνα.


Ετικέτες , ,

posted by Κατερίνα Στρατηγοπούλου-Μ. at 2.5.10 0 comments

Σάββατο 24 Απριλίου 2010

123 ~ Pablo Neruda (1904–1973)

Ακούτε: Πατρίδα ζητάμε

του Γιάννη Γλέζου
σε ποίηση του Πάμπλο Νερούδα
και απόδοση Λευτέρη Παπαδόπουλου

με τον Γιάννη Γλέζο


άλμπουμ: Γιάννης Γλέζος, Αυτά που αγαπήσαμε, 1979


Πατρίδα ζητάμε για τους ταπεινωμένους
κι εσύ με το μαχαίρι σου Ζαπάτα Εμιλιάνο
δίκαια μας μοιράζεις των πατεράδων τις κληρονομιές.

Πατρίδα ζητάμε κι οι ντουφεκιές τρομάζουν
και τ΄άλογα τρομάζουν τα γένεια των δημίων
κι όλες τις φυλακές.

Μην περιμένεις λασπωμένε χωρικέ
μερίδιο τ΄ουρανού, γονατιστός αν μείνεις.
Σήκω και τρέξε, τρέξε καβαλάρη
μαζί με τον Ζαπάτα, τον αρχηγό μαζί.

Μπορασίτα, Μπορασίτα
μαζί μου ήθελα νά΄ρθεις
μα εσύ μου είπες όχι.


Ετικέτες , ,

posted by Κατερίνα Στρατηγοπούλου-Μ. at 24.4.10 0 comments

Δευτέρα 16 Νοεμβρίου 2009

103 ~ Federico García Lorca (1898-1936)

Ακούτε: Μπαλκόνι

του Γιάννη Γλέζου
σε ποίηση Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα
και απόδοση Λευτέρη Παπαδόπουλου

με τον Γιάννη Πουλόπουλο


cd: 12 Τραγούδια F.G. LORCA, 1969

Δείτε τη Λόλα, τη Λόλα που τραγουδάει
Την τριγυρίζουν μικροί τορέρος
κι από την πόρτα το μπαρμπεράκι
ρυθμό κρατάει με το κεφάλι

Δείτε τη Λόλα που τραγουδάει
και την χαϊδεύουν μέντα και βασιλικός

Ναι, είν' η Λόλα, η Λόλα που ώρες τώρα
καθρεφτιζόταν μέσα στα νερά


Ετικέτες , ,

posted by Κατερίνα Στρατηγοπούλου-Μ. at 16.11.09 0 comments

Κυριακή 9 Νοεμβρίου 2008

42 ~ Federico García Lorca (1898-1936)

Ακούτε: Το πρώτο φιλί

του Γιάννη Γλέζου
σε ποίηση Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα
και απόδοση Λευτέρη Παπαδόπουλου

με την Έλενα Κυρανά


cd: 12 Τραγούδια F.G. LORCA, 1969

Εκείνη η καρδούλα που είχα στο σχολείο
μ' επάνω της ζωγραφιστό το πρώτο αλφαβητάρι
να είναι τάχα μέσα σου,
μέσα σου μαύρη νύχτα

Κρύο-κρύο παγωνιά
σα νερό στην ποταμιά

Και το φιλί το πρώτο που 'χε φιλιού τη γεύση
και ήταν δροσερή βροχή στα παιδικά μου χείλη
να είναι τάχα μέσα σου,
μέσα σου μαύρη νύχτα

Κρύο-κρύο παγωνιά
σα νερό στην ποταμιά

Ετικέτες , ,

posted by Κατερίνα Στρατηγοπούλου-Μ. at 9.11.08 0 comments

Τρίτη 8 Ιουλίου 2008

21 ~ Κώστας Καρυωτάκης (1896-1928)

Ακούτε: Πρέβεζα

του Γιάννη Γλέζου
σε ποίηση Κώστα Καρυωτάκη


με τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου

album: Βασίλης Παπακωνσταντίνου, Φοβάμαι (1982)


Θάνατος είναι οι κάργες που χτυπιούνται
στους μαύρους τοίχους και στα κεραμίδια,
θάνατος οι γυναίκες, που αγαπιούνται
καθώς να καθαρίζουνε κρεμμύδια.

Θάνατος οι λεροί, ασήμαντοι δρόμοι
με τα λαμπρά, μεγάλα ονόματά τους,
ο ελαιώνας, γύρω η θάλασσα, κι ακόμη
ο ήλιος, θάνατος μέσα στους θανάτους.

Θάνατος ο αστυνόμος που διπλώνει
για να ζυγίση μια «ελλιπή» μερίδα,
θάνατος τα ζουμπούλια στο μπαλκόνι
κι ο δάσκαλος με την εφημερίδα.

Βάσις, Φρουρά, Εξηκονταρχία Πρεβέζης,
την Κυριακή θ' ακούσουμε τη μπάντα.
Επήρα ένα βιβλιάριο Τραπέζης,
πρώτη κατάθεσις δραχμές τριάντα.

Περπατώντας αργά στην προκυμαία,
«Υπάρχω;» λες, κι ύστερα «δεν υπάρχεις!»
Φτάνει το πλοίο. Yψωμένη η σημαία.
Ίσως έρχεται ο Κύριος Νομάρχης.


Αν τουλάχιστον, μέσα στους ανθρώπους
αυτούς, ένας επέθαινε από αηδία...
Σιωπηλοί, θλιμμένοι, με σεμνούς τρόπους,
θα διασκαδάζαμε όλοι στην κηδεία.



Ετικέτες ,

posted by Κατερίνα Στρατηγοπούλου-Μ. at 8.7.08 0 comments